Wormen

Als een van de weinige groepen die we dit jaar konden ontvangen, tussen de twee coronagolven door, kwam een groep Havo-scholieren langs. Ze bekeken zorgvuldig het bodemleven in het kader van een project over landbouw en bodem. We waren verrast over de verschillen in aantal wormen die ze aantroffen. In een flinke kluit op de ene plek maar enkele en elders wel dertig! Toevallig of niet, het wormenrijke stuk grond was een seizoen lang afgedekt geweest met een laag mulch en karton.                       
Dit jaar waren de contacten met belangstellenden helaas noodgedwongen minimaal.

Verrassend blauw

 

We hebben  een deel van de poel in de Parkse Gaard dieper uitgegraven in de hoop op water te stuiten. Dat wil niet lukken. Wat we wel vonden was vivianiet, helderblauw oplichtend in de klei. Het is een combinatie van fosfaat en ijzer die ontstaat in natte omstandigheden. Als er zuurstof bijkomt kleurt het blauw.
Dat er ijzer in onze grond zit wisten we door de roestplekken in de klei. Fosfaat is te verwachten op niveau van het vroegere weiland waar koeien hun vlaaien achterlieten. Toen was het er kennelijk natter dan nu.

Belang
Fosfaat is onmisbare voedingsstof voor plant en dier en in De Parkse Gaard zit weinig voor planten bruikbaar fosfaat in de bodem. Hebben we soms onze eigen fosfaatbron aangeboord?
Fosfaat is veelgebruikt in kunstmest en raakt wereldwijd als delfstof uitgeput. Maar er circuleert heel veel van in de natuur. Jarenlange toediening van kunstmest en (drijf)mest hebben hieraan sterk bijgedragen. Wat de bodem niet kan opslaan spoelt uit naar het oppervlaktewater en zorgt voor problematische overvloedige algengroei. Ook door onze grote en kleine boodschappen in de wc weg te spoelen verspillen we fosfaat.
Terugwinnen van fosfaat, ten behoeve van kunstmestindustrie,  heeft daarom de aandacht tegenwoordig en er blijken zelfs experimenten gedaan te worden om het uit het ons bekende vivianiet te halen.  Zie: https://utilities.nl/vivianiet-volgende-stap-in-urban-mining/    

Kringloop
In de Permacultuur is het streven om een kringloop van fosfaat tot stand te brengen. De Parkse Gaard, met te weinig bruikbaar fosfaat in de bodem, is daarvoor met onze 1,5 ha wat beperkt. Bovendien zit ons bos zit in de opstartfase en hebben we nog niet genoeg bladmateriaal en al helemaal geen dierlijke mest voorhanden. De kringloop moet dan ook gezien worden in een wat groter verband, maar we streven naar gebruik van natuurlijke materiaal uit de eigen omgeving.
Daarnaast heeft ontwikkeling van het bodemleven onze aandacht. Mycorrhizaschimmels, die leven in contact met planten, maken fosfaat uit de bodem beschikbaar voor bomen en struiken. We hebben ze toegevoegd aan de boomwortels, maar deze schimmels groeien helaas nogal langzaam.
Nu hebben we zomaar ons eigen fosfaatbronnetje. Werk aan de winkel voor de schimmels.

Meer info  https://downtoearthmagazine.nl/piek-fosfaat-komt-eraan/

Weetje: over vivianiet is nog niet zo lang bekend dat het werd gebruikt het als pigment voor blauwe verf, onder andere door Rembrandt en Vermeer.

 

 

Nog meer beeld

Torenvalkjes in nestkast voerenHet leven stond niet stil in het torenvalknest in de twee weken na het eerste beeld. Fotograaf Theo de Wild heeft  begin juni in het vroege ochtendgloren het voederen van de zes gretige jongen vastgelegd. Enkele dagen later vlogen ze uit.  

 

Valkje

We hebben beeld! Mare en Merijn Martens hebben net zolang zitten wachten tot ze het kopje van een jonge torenvalk zagen verschijnen om een foto te maken. Hun geduld is beloond! Corona-schoolvrij maakt dit mogelijk.
In ieder geval één jong valkje is uitgebroed in de valkenkast. We hopen dat nog meer kopjes boven de rand uitkomen, als ze wat groter zijn.                                     

Wilde jagers

Hermelijn in De Parkse Gaard 3-3-2020

Dat we hazen, konijnen muizen in overvloed hebben op De Parkse Gaard is niet onopgemerkt gebleven. Een vos en een steenmarter zijn gespot door onze camera. Die komen hier hun honger stillen. Ook zijn onlangs de torenvalken  parend betrapt, nee geen foto. Die hebben er vertrouwen in dat ze ook dit jaar hun jongen groot kunnen brengen in onze nestkast.

Zijn er prooidieren, dan komen dus ook de roofdieren. Zo ontstaat er in loop van tijd een natuurlijk evenwicht.

De wilde eenden, patrijzen, fazanten die ook wel bij ons broeden, op grondnesten, gunnen we eigenlijk geen roofdierenbezoek. Het nest van een witte eend bleek al verstoord, één kapot ei lag er nog in. Dader onbekend. Maar verdachten hebben we wel. En ze zijn nog onschuldig ook. Want zo is de natuur.