We hebben altijd de mond over het belang van meer biodiversiteit in het voedselbos. Maar niet elke nieuwe soort is welkom, blijkt als we de Amerikaanse rivierkreeft aantreffen.
Bij een recente excursie met kinderen, werd naar waterdiertjes gezocht onder leiding van bioloog Gerrit Jan Roelofsen, specialist in waterleven. Hij schepte uit onze poel minstens 20 Amerikaanse rivierkreeften op! ‘Bizar veel’ noemt hij zijn vangst
Exoot
Als er één ongewenste invasieve exoot is, dan is het wel de Amerikaanse rivierkreeft, vooral de rode die bij ons talrijk was. Dit voorjaar zat er nog gekwaak in de poel, we zagen kikkerdril, er waren kleine water salamanders. In de loop van de zomer kwaakte er nog wat kikkers maar geen salamander meer te zien. Waterplanten als waterweegbree en watertorkruid zijn verdwenen. Het is nu dus duidelijk hoe dat komt.
Een manier om ze te bestrijden is de ene wat steile poelkant af te vlakken. Want daar maken ze nesten in.
Maar het is dweilen met de kraan open volgens Gerrit Jan. Vanuit de watergang naast ons, die in verbinding staat met de Linge, lopen ze parmantig op hun achterpoten naar ons toe.
Dweilen
Kikkers en salamanders werken mee aan een natuurlijk evenwicht doordat ze slakken eten en vliegen, muggen en tal van andere insecten. De Amerikaanse rivierkreeft vreet bijna alles wat los en vast zit, verknipt waterplanten en woelt de bodem om. Er kan nauwelijks nog wat anders blijven leven.
Als dweilen geen zin heeft, wat dan??? Roeien met de riemen die je hebt. Reigers en ratten lusten wel een Amerikaanse rivierkreeft en zijn ook te zien bij onze poel. Ook mensen schijnen deze kreeften wel te lusten overigens maar in die richitng zoeken we niet onze oplossing.
